พรุ่งนี้...วันลา

บรรยากาศตอนเราพบกันครั้งแรก
ฉันจำได้ว่ามันมิได้สวยงาม
มีเพียงความยุ่งเหยิงที่ไม่ดังอึงอล
ท่ามกลางเสียงครางของพัดลมในหน้าร้อน
...ถ้อยวลีนุ่มทุ้มหล่อเหลาสะกดใจฉัน
แม้มันจะทำให้ทุกคนเบื่อจนหลับก็ตาม
และแม้ฉันจะไม่ค่อยได้ยินมันก็ตาม

ฉันหวังมาแล้วแสนนาน
ว่าวันหนึ่งจะได้พบคุณ
วันหนึ่งคุณจะสบตาผ่านมา
ระหว่างที่คุณพร่ำเสียงเบาไกลออกไปที่ตรงหน้า
ฉันจะนั่งฟังคุณพร่ำจนหมดชั่วโมงชั่วยาม
ไม่ว่าใครจะไม่ได้ยินเสียงคุณ
ฉันก็จะเงี่ยหูฟัง

มันเป็นจริงแล้ว
เหมือนฝันเป็นที่สุด
ถึงปากฉันจะพูดเช่นนั้น
ก็ยังมีบ้างที่ฉันเบนความสนใจจากคุณไปสู่สิ่งอื่น
คิดว่าไม่เปนไรหรอก
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าอาจจะต้องแอบเสียใจเล็กๆที่ได้ทำมันไป

ทุกความรู้สึกดีๆทั้งหมดนั้น
ก็เป็นเพียงลมเฉื่อยหน้าร้อนที่พัดผ่านมา
ใครจะรู้ว่าคุณจะยิ้ม แล้วเอ่ยคำลาสั้นๆ เบาๆ
เร็วเกินไป... ความเปลี่ยนแปลงนั้นช่างโหดร้าย
ไม่ได้ช็อคถึงขนาดจะเป็นลมล้มพับ
แต่ก็ใจหาย หากร้องไห้ได้ ก็คงร้องกระมัง
ทำได้เพียงแค่ทำใจ
และภาวนาให้วันหยุดที่คุณเลือกนับต่อจากนี้ไปจนนิรันดร์
จะเป็นความสุขของคุณโดยแท้จริง
คุณอาจจะไม่รู้ใดๆ
แต่ขอเพียงให้คุณได้รู้สึกและสัมผัส
ว่ามีคนๆหนึ่งที่คุณไม่เคยมองเห็น
ได้เคยชื่นชอบคุณมากเพียงใด
และใจหายเพียงใดเมื่อคุณจากลา

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
ฉันจะไม่ลืมคุณค่ะ

#เออร์ลี่ รีไทร์